تبليغاتX
شوق پرواز
شوق پرواز

به نام تک نوازنده سنتور عشق

حتماً می دانی که صفای بودن نبودن نمی خواهد

                                 پس خواهش می کنم بگذار تا همیشه بودنت را

برای خود داشته باشم

از خداحافظ پر پرواز می خواهم

                                               تا آنقدر در آسمانها پرواز کنم

که از دور کلبه عشق تو را نظاره گر باشم

بودنت را برایم عالمی بود.

                                                            اما بگو با نبودنت چه کنم؟؟؟؟؟؟؟

 

|+| نوشته شده توسط شمیم در چهارشنبه 1385/07/12 ساعت 3:49 PM |

تندیس غم

... و من هنوز هم در برابر انبوه غم ها و حسرت ها فقط چشمانم را می بندم و آهی به سردی دستانم می کشم من هنوز هم در حسرت دیدن یک نگاه آشنا در میان این همه چشم می سوزم. مدتهاست که در غربت آباد خانه کرده ام و غریب شده ام. در دریایی آشنا چه باید کرد؟

مگر جز آه کشیدن راه دیگری دارم با خودم عهد بسته ام که دیگر بعد از این غم هایم را به کسی نشان ندهم. آنقدر تحملشان می کنم تا جای قلب بیمارم را بگیرند.

|+| نوشته شده توسط شمیم در چهارشنبه 1385/07/12 ساعت 10:51 AM |

بارش

چند وقت است که باران نیامده

اما آسمان ابری است

گویی که ابر مرده ای است ضد آب

ای کاش سینه آسمان می شکافت و می بارید باران از آسمان

آنگاه

دیگر خش خش برگهای خشک پاییزی

در گوشم نجوا نمی کرد

و همیشه تنهایی قدم هایم را چون شلاق بر وجودم نمی نواخت

|+| نوشته شده توسط شمیم در چهارشنبه 1385/07/12 ساعت 8:39 AM |

نامه ای برای تو

دلم دوباره هوایت را کرده و من می دانم هرگز آسمانی نخواهم شد. می خواهم باز هم به آسمان برگردم نمی دانی چقدر تنهایم!‌

اما فقط به تنهایی ام نگاه می کنی و می خندی باشد بخند،‌بخند من باز هم به تو نیازمندم و می دانم تو همیشه دستهایم را در دستهایت نگاه می داری تو نیازم را جواب می دهی. تو با من حرف می زنی تو با من می خندی باشد بخند،‌من باز هم به تو نیازمندم و می دانم تو همیشه دستهایم را در دست هایت نگاه می داری تو نیازم را جواب می دهی. تو با من حرف می زنی تو با من می خندی و فقط اشکهایم را پاک می کنی.

دلم خیلی گرفته و نمی دانم آیا دوباره همنشین موج های سرکش تو خواهم شد یا نه؟ من همه جا را می گردم و تو همیشه همه جا با منی اما من نمی فهمم خوب من.

دلم می خواست تو می توانستی حرف بزنی دلم می خواست می توانستی به من بگویی فقط صبر کن باشد تحمل می کنم.

|+| نوشته شده توسط شمیم در سه شنبه 1385/07/11 ساعت 5:6 PM |

طلوع و غروب آفتاب را بر دشتها و بلندی های بادگیر دیده ام که چون آهنگی قدیمی و آرامی فرا می رسد. پاییز را دیده ام که گل نرگس زرد،‌علفزار برهاری و باران گرم و نرم را به ارمغان می آورد. نغمه جوانی و سرود قدیمی دریا را شنیده ام.

سرزمین های بیگانه را از زیر بادبان سفید کشتی ها دیده ام. اما دلبراترین زیبایی که خداوند به من نشان داده صدای او،‌لبخند او و از همه مهمتر چشمهای اوست.

به چشمت چشم آن دارم که از چشمم نیندازی

                                              به چشمانت که چشمانم به چشمان تو می نازد

|+| نوشته شده توسط شمیم در سه شنبه 1385/07/11 ساعت 11:8 AM |

جاده های سرنوشت

*در انتهای شب در آن تاریکی و بدون نور که شمع نیمه جانی نورش را از من مخفی می کند،‌درکنار جاده سرنوشت به انتظارت خواهم نشست تا تو بیایی و خسته از راه رفتن در جاده های سرنوشت در میان راه می ایستم و گل هایی از شقایق و لاله می چینم برای آمدنت فرشی از گلبرگ چمن خواهم کرد تا سنگ و ماسه هاس زبر و خشن جاده ها گامهای آهسته و آرامت را دردناک نکند و خود همچنان با چیدن گلبرگها به استقبالت خواهم آمد و تا رسیدن تو نغمه عاشقانه خواهم سرود،‌ در آن هنگام آسمان هم برایمان چراغانی خواهد شد. *

 

|+| نوشته شده توسط شمیم در سه شنبه 1385/07/11 ساعت 8:50 AM |

خدایا

در این دنیای طوفانی و سرد فانوسی قرار ده تا در شنهای گرم ساحل آرامش بگیرم و بتوانم یک بار دیگر زمزمه زندگی را برای مرغان دریایی نجوا کنم خدایا روح سرگردان مرا به افقی روشن نزدیک کن و جسم خاک آلوده ام را در چشمه زمزم معطر کن

|+| نوشته شده توسط شمیم در دوشنبه 1385/07/10 ساعت 10:55 AM |

قصه دو ماهی

ما دو تا ماهی بودیم توی دریای کویر

                                        خالی از اشکای شور ،‌از غم بود و نبود

پولکامون رنگ وارنگ

                                          روزامون خوب و قشنگ

آسمونمون یکی

                                         خونمون یه قلوه سنگ

خندمون موجا رو تا ابرا می برد

                                          وقتی دلگیر بودم اون غصه می خورد

تورای ماهیگرا وا نمی شد

                                          عاشقی تو دریا تنها نمی شد

خوابمون مثل صدف پر مروارید نور

                                          پر شد این قصه ما توی دریاهای دور

همیشه نوک می زدیم به حبابهای درشت

                                           دلش آتیش بگیره دل اون خونه خراب

دیگه نوبت منه سایش افتاده رو آب

                                           بعد ما نوبت جفتای دیگه ست

روز مرگ زشت دلهای دیگه ست

                                            ای خدا کاری نکن یادش بره

که یه ماهی این پایین منتظره

                                            نمی خوام تنها باشم

ماهی دریا باشم

                                          دوست دارم که بعد از این

                  توی قصه ها باشم

 

|+| نوشته شده توسط شمیم در شنبه 1385/07/08 ساعت 4:11 PM |